PORADY

-PTAKI

INNE

ZWIERZĘTA

Skunksy

 Skunksy wywołują u większości z nas dwojakie skojarzenia. Pamiętamy przemiłe zwierzątko z "Jelonka Bambi"  Disneya, a równocześnie wiemy, że dysponuje ono straszną bronią - zaatakowane broni się emitując cuchnącą, trudną do zniesienia woń.

   Jeśli chcemy zaprzyjaźnić się ze skunksem musimy wyeliminować tę drugą cechę. Dlatego wszystkim trzymanym w domu zwierzętom należy na początku ich życia usunąć gruczoły wydzielające nieprzyjemną substancję. Wychowywane z ludźmi, te małe drapieżniki, stają się wspaniałymi zwierzętami domowymi. Bardzo zaprzyjaźniają się ze swoim opiekunem. Są niezwykle inteligentne, a przy tym uparte i ciekawskie. Większość skunksów lubi pieszczoty i przesiadywanie na kolanach opiekuna. Ze skunksami należy postępować bardzo łagodnie i przemawiać do nich delikatnym głosem. Na okazaną im złość i agresję mogą ugryźć swoimi ostrymi zębami. Nauka dyscypliny wymaga cierpliwości. Złe zachowanie można karać umieszczeniem ich na pewien czas w pustej wannie lub zamknięcie w klatce. Lubią bawić się zabawkami.  Większość skunksów bawi się zmuszając nas, abyśmy je złapali. Nie lubią hałaśliwych rozbieganych dzieci, chyba, że wychowały się w takiej atmosferze. Zaprzyjaźniają się z innymi zwierzętami domowymi.

    Skunksy rodzą się raz w roku, wiosną, przeważnie w maju. Są samodzielne już w wieku 4 - 6 tygodni i najlepiej się oswajają, jeśli jak najwcześniej trafią do swoich przyszłych właścicieli, a więc latem lub wczesną jesienią.

   Występują w kolorach czarno-białym, brązowo-białym, szaro-białym lub kremowo-białym oraz odmiany albinotyczne. Miewają również różne wzory na sierści. Czasem są to paski, plamki, a czasem spirale.

   Choć należą do rodziny łasicowatych, ich upodobania pokarmowe dość daleko odbiegają od typowej diety drapieżników. Pokarm trzymanych w domach skunksów stanowią w 50% warzywa. Druga połowa pożywienia to biały ser, owoce, suche jedzenie dla psów (kocie zawiera zbyt dużo protein, których nie trawią), ryż i makaron oraz niewielkie ilości mięsa. Dietę należy uzupełniać witaminami  i minerałami. Należy kontrolować ich dietę, ponieważ mają skłonności do obżerania się, co nie zawsze wychodzi im na zdrowie.

   Klatki mogą posłużyć jedynie jako narzędzie do nauki dyscypliny, ale nie nadają się na "mieszkanie" dla skunksów. Potrzebują one wolnej przestrzeni i mają potrzebę obcowania z domownikami podobnie jak pies lub kot. Należy jednak uważać, bo potrafią otworzyć nawet lodówkę, a są obżartuchami! Ich ciekawość może też sprawić, że znajdą się w niebezpieczeństwie. Dlatego należy zamknąć przed nimi niebezpieczne obszary mieszkania. Skunksy, podobnie jak koty, szybko uczą się załatwiać swoje potrzeby fizjologiczne w naczyniu z odpowiednim żwirkiem. Ich naturalnym instynktem jest wybór jednego kąta pokoju na swoją "toaletę". Tam więc należy umieścić kuwetę. Na początku należy ograniczyć obszar ich przebywania, np. tylko do łazienki, w której stoi kuweta, aby dobrze zapamiętały to miejsce, a z czasem rozszerzać ich terytorium na coraz większą część mieszkania. Gdyby się zapomniały, należy powrócić do obszaru łazienki i rozpocząć cały proces od początku.

     W okresie zimowym, choć nie zapadają w sen, to jednak ich aktywność jest nieco niższa, a ciało przybiera na wadze. Żyją od 8 do 12 lat.